Kochani mój krótki pobyt w Szwecji dobiega końca, długo zwlekłam by tam jechać ponieważ nie miałam tak urlopów a właściwe urlopy woleliśmy wykorzystywać gdzieś wyjeżdżając głównie w góry nasze Tatry. A że chwilowo na własne życzenie zrobiłam sobie''okienko czasu 8 dni'' to poleciałam i wiecie co? zakochałam się w tym miejscu na zabój. Póki co wzbraniam się przed osadzeniem tam bo tu mam zaczęte sprawy firmowe i nie tylko :) ale o tym niebawem.
Szwecja - kraj który otoczony lasami i wodami. Lasy - mój konik, który kocham najbardziej na świecie. Na dodatek nasz domek jest w lesie, z resztą jak większość domków. Cyknęłam kilka różnych fotek z różnych okolic, ale zdjęcia nie wyrażają tego piękna które tam panuje, tego klimatu, powietrza i całej dzikiej natury.
Dni mi tu uciekały szybko, spałam po kilka godzin by nie tracić czasu, a poza tym w tym klimacie człowiek mało sypiający nie czuje zmęczenia. Mieszkamy w małej miejscowości gdzie domy są osadzone do kilkadziesiąt metrów od siebie i nie ma ich za wiele, takie czerwone (najczęściej) małe domeczki z drewna i z białymi oknami, osadzone w lasach, więc każdego rana rowerem jechałam do sklepu, nastawiłam obiad i chodziłam do lasu na grzyby, na spacer, pełno tu tez darów innych jak np chrobotek, pełno go tu i cudnie to wygląda. Lasy są tu kamieniste , pełno skał i kamieni i chrobotka :)
Ze względu na to że domy są od siebie oddalone, to skrzynki na listy wiszą na płotku przy drogach żeby listonosz nie oszalał :))) pierwszego dnia jak tylko mąż pojechał do pracy od razu pobiegłam do lasu, byłąm w szoku bo potykałam się o grzyby, w życiu tyle grzybów nie widziałam, nawet na podwórku. Kozaków i borowików pełno a o maślakach nawet nie wspominam bo momentami nie dało się ich minąć nie rozdeptując. wyszłam na podwórko i bach 3-4 min i jest bukiecik z kozaczków :)
Wychodząc ciut poza obszar terenów lasów zaraz za sklepem zaczyna się uliczka na której już są domeczki , ławeczki, bank mini i szkoła- oczywiście wszystko drewniane, małe i 3 kolorach albo czerwonym, albo żółtym albo szarm. Zrobiłam fotki niektórym domkom :)
Grzyby rosną nawet przy ulicach :)
Od mojego domku na pobliski port i miasteczko było ok 22 km, całkiem niedaleko a morze było cudowne mimo chłodu i wiatru.
Dojazd do wyspy Olandia jest połączony mostem od lądu Olandsbron, który prowadzi przez Bałtyk kilka km.
Pierwsza fotka z neta dla pokazania całości bo inaczej samemu ciężko to uchwycić, jedynie co to wdać na nawigacji :))) Super przeżycie.
Tu jest tak spokojnie i tak spokojnie płynie czas, że człowiek zapomina o całym świecie. Na ulicach prawie pusto, auta jeżdżą wolno wg przepisów ponieważ jest tu bardzo rygorystycznie ze względu na wybiegające łosie, sarny i inną zwierzynę. Większe drogi są zabezpieczone specjalnymi siatkami pod napięcie odcinające las aby zwierzę nie wybiegło, na autostradach są co kilka km ograniczenia blokujące wyprzedzanie. Na chodnikach w mieście zero przechodniów :))) jakby każda miejscowość była wymarła.
W każdym oknie każdego domu, sklepu, hotelu, wszędzie są małe lampki, które wieczorem są zapalane. Nie ma również firanek u większości. Myślałam, że to taka moda i się tym zainteresowałam i już wiem:legendy głoszą iż zapalone lampki w oknach miały pomóc w odnalezieniu drogi do domu zabłąkanym wędrowcom, inni mówią że to znak dla żeglarzy. Ale siedząc później w domu uświadomiłam sobie, ze rok temu kupiłam tu lampkę przez męża i odruchowo postawiłam ją na oknie u córki w pokoju w Polce i stoi do dziś, ups hehe (zbieg okoliczności)
Sami widzicie na zdjęciach - zeroooo ludzi :)
.... a w innym poście napiszę wam o SECOND HAND :) i moich szaleńczych zakupach robótkowych :)
